Jacques Tati'nin 1967 yapımı başyapıtı Playtime, modernitenin ve teknolojik ilerlemenin insan üzerindeki etkilerini mizahi bir dille ele alan bir komedi filmidir. Tati'nin ikonik karakteri Mösyö Hulot, bu kez cam ve çelikten oluşan steri̇l bir Paris'te dolaşırken, bir grup Amerikalı turistle kesişen yolları üzerinden şehir hayatının absürtlüklerini gözler önüne seriyor. Film, özellikle henüz tamamlanmamış bir gece kulübü/restoranın açılış gecesinde yaşanan kaotik olaylarla doruk noktasına ulaşan bir dizi komik durum yaratıyor.

Jacques Tati hem yönetmen hem de başrol oyuncusu olarak, minimal diyalog ve geniş plan çekimler kullanarak görsel mizahın gücünü sonuna kadar zorluyor. Oyunculuklar, özellikle Tati'nin kendisi, fiziksel komedi ve zamanlama konusunda ustalık sergiliyor. Film, dekor ve set tasarımıyla da dikkat çekiyor; 'Tativille' adı verilen devasa bir set inşa edilerek modern mimarinin soğukluğu ve insanı yabancılaştıran yönü vurgulanıyor.

Playtime izlemek için birçok neden var: Öncelikle, sinema tarihinde görsel komedinin en yenilikçi örneklerinden biri olarak kabul ediliyor. Günümüzün aşırı bağlantılı ve teknoloji odaklı dünyasına şaşırtıcı derecede öngörülü yorumlar getiriyor. Mizahı evrensel ve zamansız; diyaloglara bağımlı kalmadan, evrensel insan durumları üzerinden gülümsetmeyi başarıyor. 155 dakikalık süresiyle kapsamlı bir deneyim sunan film, her izleyişte yeni detaylar fark ettiren, detaylarla dolu bir yapım. Sinema sanatına ilgi duyan veya farklı bir komedi anlayışı arayan herkesin mutlaka Türkçe altyazılı olarak izlemesi gereken bir klasiği.